شکفتنها و رُستنها

سختجانی فرهنگ ولی همچون هر پدیدۀ سخت و استوار دیگری با نو شدن زمانه و پدیدار شدن نسلxadهای تازه دود میشود و به هوا میxadرود یا اینکه چنان حقیر میxadشود که جز به پشتوانۀ قهر و قدرت نمیxadتواند بر پای خود بایستد. در این وضعیت فرهنگ، دچار مرگِ مغزی شده است و از علائم حیاتی خالی است. حتی درحالت آویختگی فرهنگِ محتضر به قدرتْ چنان که در ممالک مترقی ولی مسدودِ عربی شاهدِ آنیم، مقاومتxadهای مدنی اجتنابناپذیر است و امروز به سبب حضور کُرهگیر امپراتوری اینترنت بهتمامی سرکوبناشدنی. در این نظرگاه، کوششxadها و کنشxadهای مدنی پَریرویی است که تابِ مَستوری ندارد و هر دَری را که ببندند، از روزنی دیگر سَربَرمیxadآورَد.در گوشهxadهای دیگر جهان نیز شواهد اجتماعی از وقوع تحولاتی تازه و گاه بیxadسابقه حکایت میکند. تحولاتی که دامنۀ آن رفتهرفته به محیطxadهای اجتماعی کوچک هم کشیده میxadشود و تَشت رسوایی فرهنگ زنستیز را از بام به زیر میxadافکَنَد. با این تفاوت که اگر پیشتر مقاومتxadها محلی و محدود بود، اینک ملی و جهانی شده است. مطالبهxadای مدنی که هواداران آن در جایجای جهان روبه فزونیxadاند و با پیوستن مردان برابریخواه، از جمعیتِ زنان نیز فراتر رفته است. مشارکت مردان در این کارزارِ تمدنی که همهنگام پویشی دموکراتیک است، بزرگترین دستاورد آن است. جنبش بزرگِ مردان برابریخواه که از تبعیض به تنگ آمدهxadاند و دریافتهxadاند که در غیاب زنانِ برابر و توزیع برابر فرصتها خودْ نیز قربانیxadاند. و یقین دارند که توسعۀ واقعی جز با مشارکت آزادانه و فراگیر زنان در همۀ شئون نظام اجتماعی ممکن نیست. اگرچه در محیطxadهای کوچک سیطرۀ سنت مردسالار قویxadتر است، اما ازآنجاکه آگاهیxadهای اجتماعی همچون آفتاب عالمتاب یا نسیم روحبخش بهار،